Misschien hoeft heling niet altijd zwaar te zijn

“Misschien hoeft heling niet altijd zwaar te zijn.”

Hey meis, mag ik iets eerlijk zeggen? We hebben soms zo geleerd dat heling zwaar moet zijn. Alsof je pas echt groeit als alles moeilijk, serieus of pijnlijk voelt. Alsof genieten iets is wat je eerst moet verdienen. Alsof zachtheid al snel wordt gezien als zwakte.

Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik voel: misschien hoeft heling niet altijd zwaar te zijn. Misschien zit er ook heling in lachen. In dansen. In je mooi aankleden. In opluchten. In een avond waarop je even niet hoeft uit te leggen wie je bent of waarom je moe bent. Gewoon even voelen: ik leef weer.

Niet alles wat licht voelt, is oppervlakkig

We leven in een wereld waarin veel vrouwen automatisch in de overlevingsstand schieten. Sterk zijn. Doorgaan. Niet zeuren. Alles dragen. En als we eindelijk een moment van lichtheid voelen, dan komt er soms meteen iets in ons omhoog dat zegt: Pas op. Niet te blij zijn. Niet te vrij zijn. Niet te veel genieten.

Herken je dat? Alsof je jezelf bijna corrigeert zodra je je goed voelt. Alsof rust verdacht is. Alsof plezier iets is wat je eerst moet verdienen door hard genoeg te werken, genoeg te geven of sterk genoeg te zijn geweest.

Plezier kan ook een terugkeer zijn

Voor mij zit heling niet alleen in nadenken, huilen of alles analyseren. Soms zit het juist in iets heel anders. In muziek die je lijf weer wakker maakt. In dansen zonder dat je bezig bent met hoe je eruitziet. In een mooie outfit aantrekken omdat jij je daar goed in voelt. In een fijne geur. In een avond waarop je hart even lichter voelt.

Dat zijn geen kleine dingen. Dat zijn momenten waarop je weer contact maakt met jezelf. Met het deel van jou dat niet alleen wil overleven, maar ook wil leven. En misschien is dat precies wat we soms vergeten: dat heling niet alleen zit in wat zwaar is, maar ook in wat je weer zacht maakt vanbinnen.

Niet alles wat fijn voelt, helpt je verder

Laat ik daar wel eerlijk in zijn: niet alles wat goed voelt, is automatisch helend. Soms zoeken we ook afleiding. Soms gebruiken we drukte, aandacht of gezelligheid om niet te hoeven voelen wat er echt in ons leeft.

Maar daar heb ik het niet over. Ik heb het over die andere vorm van lichtheid. Die vorm die je niet leeg achterlaat, maar juist rustiger. Zachter. Helderder. Dat moment waarop je merkt: ik ben niet aan het vluchten, ik kom juist terug bij mezelf.

Misschien mag het ook lichter

Misschien ben jij ook iemand die veel draagt. Voor anderen klaarstaat. Sterk probeert te zijn. Alles binnenhoudt totdat je eindelijk alleen bent. En misschien ben je zo gewend geraakt aan dat gewicht, dat lichtheid bijna onwennig voelt.

Dan wil ik je dit meegeven, vrouw tot vrouw: je hoeft niet kapot te zijn om te mogen helen. Je hoeft niet eerst nóg harder je best te doen om rust te verdienen. Je hoeft jezelf niet kleiner te maken om een goede vrouw te zijn. Misschien mag het ook lichter. Misschien mag jouw zachtheid eindelijk weer ademen.

En misschien begint dat niet met een groot plan, maar met één kleine keuze. Een avond eerder naar bed. Een warme douche. Een wandeling. Dansen in je woonkamer. Een mooie lipgloss opdoen voor jezelf. Even stoppen met alles en voelen: wat heb ík nu nodig?

---